Diğer

Dini Kavramlarda Geçen İyilik Sözleri

iyilik sözleri
Yazan: dinibilgiler

İnsanların bir dine ihtiyaç duyduklarını mantıklı hale getiren şey adalet duygusudur. Adalet duygusu ise, iyilik ve kötülük kavramlarını en iyi anlaşılabilir hale getiren kavramdır. Çünkü bir dinde adalet duygusu iyiliği ödüllendirirken, kötülüğü cezalandırır. İnsan, yaratılışı gereği ile hata yapmaya yatkın bir varlıktır. İnsanın hata yapabilmesi, yaratıcı tarafından verilmiş bir haktır.

Zira dilerse yaratan, bunu önleyebilir ve yaratılanlar da hatasız, hatta kusursuz olabilirdi. Bu hataya yatkınlığı insana, bazı seçme haklarını verir. Karşılaştığı ilk yol ayrımı, iyilik ve kötülük tercihi olarak günümüzde halen devam etmektedir. Belki ceza korkusu yüzünden, belki de ödül arzusu yüzünden insanlar iyi ve kötü olarak oluşumunu tamamlar ve bu oluşuma göre fiillerini iyilik veya kötülük olarak sürdürürler.

Dinler Neden İyiliği Öğütler?

İyilik, dinin ahlak kolundan gelir. Ahlak, inancın dışında da uyulması gereken,toplumca ortak kabul görmüş kuralları da kapsayabilir. Dine inanan her birey ahlaklı olmayabilir ya da dine inanmayan her birey ahlaksız olmayabilir. Dinin ”Çalma!” diye emrettiğini, inananlar da inanmayanlar da gayet yerine getirebilir. Burada devreye iyilik kavramı giriyor ve dine inanmanın sorumluluklarını, ahlak kurallarıyla birleştiriyor. Mağduriyet yaratmadığı için de dinler, iyiliği nasihat ediyor. ”İyi ol ki yaptığın şeyler başkalarına zarar vermesin.”

Allah(c.c) Seni Görüyor.

Yaptığın İyiliği Unut

İnananlara iyilik yapmayı öğütleyen bir din, neden bu yaptığını unut diyor? Ya da neden ”Yaptığın iyiliği hatırla ve herkesin hatırlamasını sağla, iyilik yapacaklara örnek ol!” demiyor? İnananların bu söz karşısında dirayetli durması gerekiyor. İyiliğin bir ödülü varsa, o dirayet onun aranmamasını sağlayandır. Bir dinde iyilik, yerine göre bir mağduriyet gidericisidir. Bu mağduriyeti gidermeyi kendisi yapmak yerine, bireye yaptırıyorsa, üstelik bunu da ”unut” diyorsa bunun bir nedeni olmalıdır. Nedeni ise adalet duygusudur. Yaratıcının taraf tutmadığına iman edilir.

Adil olduğundan duyulan en küçük bir kuşku her şeyi çelişkiye sokabilir. İyilik fiili gerçekleştiği zaman yaratıcı, giderilen mağduriyeti değerlendirirken, edeni de mağdur olanı da bilendir. ”Unut” derken; edeni kibirden alıkoyarken, mağduru da borç hissinden alıkoyar. O da aslında minnetini sadece yaratıcısına göstermesi gerektiğinin farkına varır. Çünkü mükafatı veren de mağduriyeti yaratan da o’dur.

Yorum Yap